പ്രത്യാശയുടെ അഞ്ച് പ്രതിവാദങ്ങള്‍

(1)
ഒന്നിനും
ഒരര്‍ത്ഥവുമില്ലെന്ന്
എന്തര്‍ത്ഥത്തിലാണ്
നീ പറയുന്നത് ?

(2)
ഒന്നും
മനസ്സിലാവുന്നില്ലെന്നതും
മനസ്സില്‍ - ആവുക
തന്നെയല്ലേ ?

(3)
എല്ലാം
കണക്കാണെന്ന്
മലയാളത്തിലല്ലേ
വിചാരിക്കുന്നത് ?

(4)
എല്ലാ
പ്രാക്കുകളും
ഭാവിയെയല്ലേ
ശ്വസിക്കുന്നത് ?

(5)
കണ്ണാടിയില്‍
ഉറ്റുനോക്കി
വിഡ്ഡീ എന്ന്‍
ചിരിച്ചിട്ടില്ലേ ?

കാണ്മാനില്ല

ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പിലെ ഭിത്തിയില്‍
കാണ്മാനില്ല എന്നൊരു നോട്ടീസ്

അതിന്‍റെ ഫോട്ടോ(?) ഉള്ള ഭാഗം
ആരോ കീറിയിരിക്കുന്നു

ആളിനെയോ വളര്‍ത്തുമൃഗത്തിനെയോ
വാഹനത്തെയോ കാണാതായതിന്‍റെയാവും

എന്നെക്കാണാനില്ല എന്ന
എന്റെ ആവലാതി ഓര്‍മ്മവന്നു

ഇതേ നോട്ടീസ് നിങ്ങളോട്
എന്നിലൂടെ ഒന്നും
പറയുന്നില്ലെന്ന്
വിചാരിക്കാനാവുന്നില്ല

ഒരുപക്ഷേ, കാണ്മാനില്ല എന്നുമാത്രം
മനസ്സിലാവുകയും പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന
ഒരു ഘടാഘടിയന്‍ തലച്ചോറാണ് ലോകം,
അതിലേക്ക് മിടിക്കുന്ന നാഡീകോശങ്ങളാണ്
ഓരോ നിമിഷങ്ങളും എന്നൊക്കെയാണ്

കുറച്ച്

കുറച്ച് ദൂരെനിന്നാണ്
എന്നതിലെ
കുറച്ച് - ന് ഉള്ള
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കാണ്
ജീവിക്കേണ്ടത്

കുറച്ച് പാടാണെന്നറിയാം
എന്നാലും ...

വാക്കും ഞാനും

ദാ നോക്ക് എന്ന്‍
കരയുന്ന കൈക്കുഞ്ഞിന്
ആകാശത്തെ ചന്ദ്രനെയോ
റോഡിലോടുന്ന കാറിനെയോ
മ്യാവൂവിനെയോ ഭൌ ഭൌവിനെയോ
ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്നപോലെ

ചില വാക്കുകള്‍ക്ക്
ഞാന്‍
ഉള്ളിലെ ആള്‍ത്തിരക്ക്
കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്നു

മറ്റെല്ലാം മറന്ന്
വാക്ക് അപ്പോള്‍
ഒരു കൌതുകത്തിലേര്‍പ്പെടുന്നു

മാറ്റിവെയ്ക്കപ്പെട്ട
കരച്ചിലിന് പിന്നീട്
കാലത്തോടൊപ്പം
രഹസ്യമായി പ്രായമാവുന്നു

ΔxΔp ≥ h/4π*

ആവശ്യത്തിലധികം
വാതിലുകളുള്ള
ഒരു ചുവരാണ്
എന്റെ സ്നേഹം

വാതിലുകളോരോന്നും
അകത്തുനിന്നോ

പുറത്തുനിന്നോ
ആർക്കുവേണമെങ്കിലും
തുറക്കാവുന്ന വിധത്തിൽ
പൂട്ടുകളില്ലാതെ
നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു

അകത്താര്
പുറത്താര്
എപ്പോൾ
എവിടെ
എങ്ങോട്ട്
എത്ര വേഗത്തിൽ
എന്നീ ആശയങ്ങളുടെ
സാംഗത്യത്തെ

അത്
അനുനിമിഷം
റദ്ദ് ചെയ്യുന്നു

അതിന് സ്തുതി

                                                          * Uncertainty Principle ന്റെ സൂത്രവാക്യം

നല്ലതല്ലേ ?

'നിന്നെപ്പൊലൊരുത്തൻ എന്തെങ്കിലും
വിചാരിച്ചിട്ടോ വിചാരിക്കാതിരുന്നിട്ടോ
പറഞ്ഞിട്ടോ പറയാതിരുന്നിട്ടോ
എഴുതിയിട്ടോ എഴുതാതിരുന്നിട്ടോ
പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടോ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാതിരുന്നിട്ടോ
ഇവിടെ ഒരു ചുക്കും സംഭവിക്കുകയില്ല'

'ഒരു സംശയം,
ഈ ചുക്ക് ഒരു വസ്തുവല്ലേ ?
അതെങ്ങനെയാണ്‌ സംഭവിക്കുക ?'

'അത് ഞാൻ ആലങ്കാരികമായി
പറഞ്ഞതാണ്. '

'ഓ, അപ്പോൾ ആലങ്കാരികമായി
ചിലതൊക്കെ സംഭവിക്കുന്നുണ്ടല്ലേ?
അത് നല്ലതല്ലേ?'

ഇപ്പോൾ

പിന്നീടൊരുകാലത്ത്
ആത്മഗതങ്ങളുടെ
അധോലോകത്തിൽ

അനങ്ങിയാൽ
കാഞ്ചിവലിക്കേണ്ട സീനിൽ
എനിക്കെതിരെ
വന്നുപെടുന്നതിന് മുൻപ്

നിമിഷമേ,
ഇപ്പോഴത്തെ ഈ നിമിഷമേ,
എനിക്ക് വേണ്ടപ്പെടുവാൻ
നീ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യ്.

ഓർമ്മ വന്നിട്ട്
വെറുതെ വിടണ്ടേ
അപ്പോൾ ?

മൂന്നുപേർ

മൂന്നുപേർ.

ഒന്നാമത്തെയാൾ
കദനങ്ങളുടെയൊരു
കണ്‍വെയർ ബെൽറ്റിൽ
എന്നെന്നേക്കുമായി
കെണിഞ്ഞുപോയതായി
തോന്നലുണ്ടാകുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ
തലവേദന മൂർച്ഛിച്ച്
കമിഴ്ന്നുകിടന്ന്
കണ്ണടച്ച് പല്ലിറുമ്മും.

രണ്ടാമത്തെയാൾ
കദനങ്ങളുടെയൊരു
കണ്‍വെയർ ബെൽറ്റിൽ
എന്നെന്നേക്കുമായി
കെണിഞ്ഞുപോയതായി
തോന്നലുണ്ടാകുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ
കാണുന്നതിനോടെല്ലാം കലികയറി
ചുവരിലാഞ്ഞിടിച്ച്
കൈവേദനിപ്പിച്ച്
വേദനയെപ്പറ്റി
ആലോചിക്കാൻ നോക്കും.

മൂന്നാമത്തെയാൾ
നിങ്ങളാണ്.
കദനങ്ങളുടെയൊരു
കണ്‍വെയർ ബെൽറ്റിൽ
എന്നെന്നേക്കുമായി
കെണിഞ്ഞുപോയതായി
തോന്നലുണ്ടാകുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ
നിങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്യാറ് ?

കവിത വായിക്കാറുണ്ടോ ?

Lost and found

വീണുകിട്ടിയ
ഒന്നാണ്.

പുറത്ത്
സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഭിത്തികളിൽ
പതിക്കാനുള്ള പരസ്യം
എന്നെഴുതിയിട്ടുണ്ട്.

തുറന്നപ്പോൾ

ജീവിതത്തെ സ്നേഹിക്കാനുള്ള
അസാധാരണകാരണങ്ങൾ
ആവശ്യമുണ്ട്,
അതിവിചിത്രങ്ങളായ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക്
മുൻഗണന
എന്നും കണ്ടു.

അസ്വാഭാവിക ഉപമകളിൽ ഒരു കാലാവസ്ഥാവിവരണം

•  

മരിച്ചുപോയ ഒരാളിന്റെ
കൈയക്ഷരം പോലെ
ഈ രാത്രി

• 
  

മറന്നുപോയ
ചില കാരണങ്ങൾ പോലെ
ഇവിടത്തെ ഈർപ്പം

• 
  

അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ഒന്നിന്റെ
അക്കങ്ങളിലുള്ള തെളിവുപോലെ
താപനിലയുടെ ഈ സംഖ്യ

• 
  

നിശ്ശബ്ദതയുടെ
നാഡിമിടിപ്പുപോലെ
മഴയ്ക്കുള്ള സാധ്യത

അല്ലേ ?

സങ്കീര്‍ണ്ണമായൊരു
സന്ദര്‍ഭത്തിന്റെ
സാരാംശം
സരളമായൊരു
ഉപമയെ
കാത്തിരിക്കുന്നു

കാത്തിരുന്ന്‍
കാത്തിരുന്ന്‍
കാത്തിരുന്നതെന്തിനെന്ന്‍
മറന്നുപോകുന്നു

സാരമില്ല,
അല്ലേ?

പിന്നീടൊരിക്കൽ സ്വയം സ്നേഹിക്കാന്‍ സഹായിക്കുന്ന ഒറിഗാമി*

*Origami is the traditional Japanese art of paper folding

ഏകാകികളുടെ ഗിയര്‍ ബോക്സ് – ഒരു ലഘു രൂപരേഖ

ആകെ പ്രശ്നമാണ്

കവിതയായി കുതറുന്നു

ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദത : ഒരു AND ഗേറ്റ് ചരിത്രാഖ്യായിക

Performance poetry

ഒരു സായാഹ്നത്തിന്റെ ചിത്രകഥ

പകലറുതി
നടപ്പാത

ആകാശത്തിലും
അന്തരീക്ഷത്തിലും
ഭൂമിയിലും
മഞ്ഞ, നീല, ചുവപ്പ് നിറങ്ങളുടെ
മൾട്ടിപ്പിൾ പേഴ്സണാലിറ്റി ഡിസോർഡർ

പാതയോരത്തെ
പേരറിയാത്ത ചെടിയുടെ
പച്ചയിലയിൽ
ആരോ തുപ്പിയിട്ട് പോയ
തുപ്പൽതുള്ളി
ചാഞ്ഞുവീഴുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ
തൂങ്ങിനിന്ന് തിളങ്ങുന്നത് കണ്ട്
നടന്നുവരുന്ന ഒരാൾക്ക്
മനുഷ്യർ
ജീവിതങ്ങൾ
നിലനിൽപ്പുകൾ
എന്നീ വാക്കുകൾ തോന്നുന്നു

തോന്നലുകളെക്കാളും
വാക്കുകളേക്കാളും
തിരക്കുള്ളതുകൊണ്ടാവാം,
സമയം
ഇതിന്റെയൊക്കെ മുകളിലൂടെ
കറുത്ത നിറത്തിന്റെ
ബ്രഷ് സ്ട്രോക്കുപോലെ
വേഗത്തിൽ കടന്നുപോകുന്നു

ഇരുട്ടാവുന്നു
രാത്രിയാവുന്നു

ഉംകാരം

സംഘികളും ജിന്‍ഗോയിസ്റ്റുകളും
പറഞ്ഞുപുളകംകൊള്ളുന്നതുപോലെ
ലോകത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പിന്‍റെ
പശ്ചാത്തല സംഗീതം
ഓം എന്നൊന്നുമല്ല

 ഉം എന്നാണ്

മറ്റെയാള്‍ എന്നോട്
ഉം എന്ന്‍
പറയുമ്പോഴോ ടൈപ്പ് ചെയ്യുമ്പോഴോ
ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത് മുഴുവന്‍
മനസ്സിലായിട്ടാവണമെന്നില്ല എന്ന്‍
എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്

ഞാന്‍ മറ്റെയാളോട്
ഉം എന്ന്‍
പറയുമ്പോഴോ ടൈപ്പ് ചെയ്യുമ്പോഴോ
അയാള്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത് മുഴുവന്‍
മനസ്സിലായിട്ടാവണമെന്നില്ല എന്ന്‍
അയാള്‍ക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്

ഞാനോ മറ്റെയാളോ
ഉദ്ദേശിച്ചതിലുമധികം
അയാള്‍ക്കോ എനിക്കോ
മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടെന്ന സാധ്യത
നമുക്ക് രണ്ടുപേര്‍ക്കും
മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും
നിലനില്‍ക്കുന്നുമുണ്ട്

അങ്ങനെയങ്ങനെ
ഉം ഉം ഉം എന്ന്‍
വിവക്ഷകളുടെ
വിസ്തീര്‍ണ്ണത്തിലേക്ക്‌
നമ്മള്‍
സാധ്യതകളുടെ ഇലാസ്തികത
കടത്തിവിടുന്നു

ഉംകാരമാണ്
കിടു

എന്നെപ്പറ്റി നിങ്ങൾക്കുള്ള ധാരണകളെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ധാരണകൾ പ്രകാരം പ്രവർത്തനക്ഷമമാവാനിടയുള്ള ഭാഷാസൂത്രങ്ങളായ ഉപമ, രൂപകം, ഉൽപ്രേക്ഷ എന്നിവകളിലേതെങ്കിലുമൊക്കെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി ഇപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്നതും ഭാവിയിൽ നമുക്കാർക്കും മനസ്സിലാവാതെപോകാനിടയുള്ളതുമായ ഒരു കാര്യത്തെ അതേപടി ആവിഷ്ക്കരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിൽ പുതുതായൊന്നുമില്ല എന്ന് തോന്നിയിട്ടും ചോദ്യമെന്നോ ആഹ്വാനമെന്നോ തീർപ്പാക്കാൻ പറ്റാത്തതിനാൽ ഈ രൂപത്തിൽ മഹത്തരമായേക്കാനിടയുണ്ടെന്ന് ഊഹിച്ചിട്ടും എഴുതിയ കവിത

ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയാൽ മതിയോ ?