ജിവിതംതന്നെ മറവിയുടെ ശീതളതയില് ആനുകാലികമാകാന് മടിച്ച് മടിച്ച് ചില കവിതകളുടെ വള്ളികളിലും പുള്ളികളിലും ചാരിയിരുന്നു മയങ്ങുന്നുണ്ട്. കവിയുടെ സമ്മതം പോലുമില്ലാതെ!!!
പിന്നെ സുധീ... വരികളുടെ കനംകണ്ട് പേടിക്കേണ്ട... ഇത് മ്മടെ “വട്ടത്തില് ചുരികവേണം...” തന്യാണ്. ലാപ്പുടന് ഒന്ന് മാറ്റിയെഴുതിയതല്ലേ...
മറക്കരുത്.
ReplyDeleteമറന്നാല്, മറവിപോലും മറന്നുപോയെക്കാം
നന്മകള്
Vinode....
ReplyDeleteNinte oru pazhaya aradhakan.
Njanum 'parathal' thudangunnu. Ninte kavithakalkku vendi.Vettam veezha vidavukalilekku njan varunnu. oralpam eerpavumayi.....
Nannayittundu.....
ജിവിതംതന്നെ മറവിയുടെ ശീതളതയില് ആനുകാലികമാകാന് മടിച്ച് മടിച്ച് ചില കവിതകളുടെ വള്ളികളിലും പുള്ളികളിലും ചാരിയിരുന്നു മയങ്ങുന്നുണ്ട്. കവിയുടെ സമ്മതം പോലുമില്ലാതെ!!!
ReplyDeleteപിന്നെ സുധീ...
വരികളുടെ കനംകണ്ട് പേടിക്കേണ്ട... ഇത് മ്മടെ “വട്ടത്തില് ചുരികവേണം...” തന്യാണ്. ലാപ്പുടന് ഒന്ന് മാറ്റിയെഴുതിയതല്ലേ...
ഉണങ്ങുവാനമാന്തിച്ച് ആനുകാലികമല്ലാതെ,
ReplyDeleteഈര്പ്പമുള്ള ഓര്മ്മകളുമായി ഇവിടെ ഞാനുമുണ്ട്
വിഷാദത്തോടെ...ഇരുട്ടുകളെ ധ്യാനിച്ച്
ഇഷ്ടപ്പെട്ടു കവിത.
ReplyDeleteഉണങ്ങുവാനമാന്തിച്ച് ആനുകാലികമല്ലാതെ വെട്ടം വീഴാ വിടവുകളിലെ ഈര്പ്പം പോലെ ഓര്മ്മകള്.
എക്സലന്റ് !!
ചില ഓര്മ്മകള് മിന്നല്പിണറുകള് പോലെയാണെന്ന് ആരോ എഴുതിയത് വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. എപ്പൊഴാണെന്നറിയാതെ ഒരു നടുക്കം സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട് മനസ്സിലേക്ക് വരും.
നജൂസ്, സുധി, അനോമണി, റോബി, ശ്രീലാല്, വായനയ്ക്കും കമന്റിനും നന്ദി.
ReplyDeleteഎത്ര നല്ല നിരീക്ഷണം
ReplyDeleteഒരിക്കലും ഉണങ്ങാതിരിക്കട്ടെ ആ ഈര്പ്പം...
ReplyDeleteപദപ്രശ്നക്കളത്തിലെ വിസരിതപ്രകാശത്തില് മരണ മറവി നന്നായിരിക്കുന്നു.
ReplyDeleteപാഞ്ച (http://paanjachanyam.blogspot.com)
ആ ഈര്പ്പം ഇല്ലെങ്കില് അര്ത്ഥശങ്കയുണ്ടാകില്ലെ?
ReplyDeleteനന്ദി
നാസര്, വിശാഖ്, പാഞ്ച, ദീപു , വായന്യ്ക്കും അഭിപ്രായത്തിനും നന്ദി.
ReplyDeleteഈര്പ്പങ്ങളങ്ങിനെതന്നെ-
ReplyDeleteക്കിടന്നോട്ടെ..
പദപ്രശ്നം
പൂരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടേയിരിയ്ക്കാമല്ലൊ.
ഈ മൌലീകതയ്ക്ക്
നമസ്കാരം!
ഇത് നല്ല രസം.
ReplyDeleteനിനവുകള് നനവുകളായി
ReplyDeleteവെയില് വീഴാത്തിടങ്ങളിലിപ്പോഴും....
നന്നായിരിക്കുന്നു വിനോദ്, നന്ദി...
- സുധീര്
ishtamayi kavitha
ReplyDelete